नको नको रे पावसा …!! – इंदिरा संत

The days when I long for rain are many. I believe I can be happiest in a clouded place , the ones where clouds of different shapes color play a riot in the sky. That also means I love rains the ones who listen to you. Here’s a beautiful poem by Indira Sant. She converses with rain, actually requests to take bring her lover back from a distance with care by using lightning🙂, not to dirty her backyard. 

नको नको रे पावसा …!!

 नको नको रे पावसा
असा अवेळी धिंगाणा
घर माझे चंदमौळी
आणि दारात सायली;
 
नको नाचू तडातडा
असा कौलारावरन,
तांब सतेलीपातेली
आणू भांडी मी कोठून?
 
नको करू झोंबाझोंबी
माझी नाजूक वेलण,
नको टाकू फुलमाळ
अशी मातीत लोटून;
 
आडदांडा नको येउं
झेपावत दारातून,
माझे नसेूचे जुनेरे
नको टांकू भिजवून;
 
किती सोसले मी तुझे
माझे एवढे ऐक ना,
वाटेवरी माझा सखा
तयाला माघारी आण ना;
 
वेशीपुढे आठ कोस
जा रे आडवा धावत,
विजेबा, कडाडून
मागे फिरव पंथस्थ;
 
आणि पावसा राजसा
नीट आण सांभाळून,
घाल कितीही धिंगाणा
मग मुळी न बोलेन;
 
पितळेची लोटीवाटी
तुझ्यासाठी मी मांडीन,
माझ्या सख्याच्या डोळयांत
तुझ्या विजेला पाजीन;
 
नको नको रे पावसा
असा अवेळी धिंगाणा
घर माझे चंदमौळी
आणि दारात सायली….
 
– इंदिरा संत
नको नको रे पावसा …!! – इंदिरा संत

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s