An afternoon with Mangesh Padgaonkar’s Gypsy – collection of poems 1950-53

विस्मरणाचे   दान तुझे ते

विस्मरणाचे   दान तुझे ते सरले आज,

आठवणींचा घेउनी आलीस सुंदर साज

Gift of amnesia faded today

Bouquet of your memories walked in today

शिशिरामधल्या   उत्तर्रात्त्री

दुरून एकला तारा

करितो गूढ इषारा

गहन कोषांत तमाच्या उरी कुणाची वेदना स्फुरे ?

शिशिरामधल्या   उत्तर्रात्त्री आकाश मनात झुरे 

Far away lonely star does a sign

amongst the veins of darkness whose pain flows

in the autumn nights sky’s heart reduces a little

काळी कड सावलीची

काळी कड सावलीची

प्रकाशाला शिवू बघे

आणि थिजल्या ओठांनी

पुन्हा काळोखांत रिघे

Can’t translate…Can’t..

Sideline of shadow

tries to catch a little bit of light

it retracts sharply

with scalded, seared lips

मातीत गाढ निजलेले

जरि बीज न नयनांना दिसते

घन वळता आषाढाचे

मज नवखी चाहूल येते

…..

पाकळ्यात दडले तरीहि

गंधातून गूढ उकळते

Invisible to eyes

a seed sleeps

till the full clouds of August

whisper a new life….

Although hidden underneath

petals, redolance unveils a secret

An afternoon with Mangesh Padgaonkar’s Gypsy – collection of poems 1950-53

One thought on “An afternoon with Mangesh Padgaonkar’s Gypsy – collection of poems 1950-53

  1. ते कितीही लपविले तरीही,
    मज न कळत कळते कळते,
    पाकळ्यात दडले तरीही,
    गंधातून गूढ उकलते…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s